Reformy w kraju cz. 8

W takiej literaturze odznaczyli się: Jan Slavici, Delavrancea, Cosbuc i inni. Pełne kontrastów życie miejskie opisuje w sposób satyryczny Caragiale. Poetą z Bożej łaski, już w sposób nowoczesny poruszającym zagadnienia duchowe, jest Michał Eminescu, a także idący w tym samym kierunku Ylahnta.

Literatura taka, płynąca z głębi duszy narodowej, przyśpieszyła jej rozwój wszechstronny. Znalazła jednak przeciwników, którzy propagowali tylko przekłady z obcego piśmiennictwa, jako „wyżej stojącego”. Dano im stanowczą odprawę. Po r. 1890 założono w Bukareszcie miesięcznik p. n. „Siewca”, którego współpracownicy pochodzą ze wszystkich prowincji rumuńskich. Cześć dla przeszłości, poczucie piękna objawiającego się w pieśni ludowej, badanie istotnej treści życia narodowego – są tłem zasadniczym działalności literacko-społecznej. Poza pisarzami opierającymi swoją twórczość na gruncie ludowym ukazywali się ludzie wszechstronnie zagranicą wykształceni, którym nie obce były zagadnienia filozoficzne, wstrząsające duszami społeczeństw zachodnich, ale i ci opierali się także energicznie uleganiu powierzchownym obcym wpływom.

Comments

  1. By Reklama