Reformy w kraju cz. 10

Z rozpoczęciem wszechświatowej wojny Rumunia nie wiedziała jeszcze, za kim się oświadczyć. Wpływy niemieckie działały tam dość silnie; wielu wybitnych ludzi kształciło się w Niemczech i wynosiło stamtąd sympatię dla nauki i organizacji niemieckiej, poza tym nauczono się ulegać Austrii. Ale, rzecz szczególna, następca Karola, Ferdynand I, jakkolwiek Niemiec, okazał się człowiekiem bystrym i przewidującym i skłonił rząd do opowiedzenia się za Koalicją. W następstwie tego postanowienia spadły na Rumunię straszne klęski na początku wojny. Wojska austriacko-niemieckie zalały Rumunię, nieliczne stosunkowo jej wojska z nadludzkim wysiłkiem broniły granic kraju, szczególniej Karpat. Nieprzyjaciel wysadził wspaniały most na Dunaju. Armia Mackensena posunęła się pod Bukareszt i pomimo rozpaczliwego oporu zdobyła stolicę. Król i parlament schronili się do Mołdawii, a rosyjscy alianci, którzy przybyli rzekomo do pomocy Rumunom, patrzyli się obojętnie na ich los tragiczny. Przekonano się wówczas, że naród może liczyć jedynie na swoje własne siły. Rumunia je posiadała. Tysiące chłopów nieuwłaszczonych jeszcze (bo dopiero w 1917 przyznano im niejakie prawa do władania ziemią), walcząc z największym poświęceniem z najazdem, dowiodły, że naród ma prawo do niepodległości.

Comments

  1. By Reklama