Początki tworzenia się państwowości cz. 1

Rzymianie nie mogli stworzyć osobnego państwa z krajów, które zwali barbarzyńskimi, i podporządkować ich cesarzowi wschodniemu w Konstantynopolu. Przez 500 lat od czasów Justyniana (w wieku VI) legie rzymskie „robiły porządek” w krajach naddunajskich i bałkańskich, t. j. wypędzały stamtąd Słowian lub Awarów-Węgrów, ale już nie dało się tam stworzyć dawnej organizacji.

Słowianie, a byli to późniejsi Serbowie, Chorwaci i Morawianie, mieli też swoich wodzów, którzy bronić ich potrafili, utrwalali więc swoje stanowisko nad Drawą i Sawą, nad rzekami, które dziś przepływają wolną i zjednoczoną Jugosławię. Rumuni też podnosili głowy i wybierali sobie wodzów. Nad głównym ośrodkiem jednak ich posiadłości, nad górami Siedmiogrodu, około r. 1100 zapanowali Madziarowie. Obok rosła znów siła Bułgarów, którzy w ciągłych walkach odnosili zwycięstwa i stworzyli dość potężne carstwo, krótkotrwałe jednak, bo zdobyte i zniszczone przez cesarzów bizantyńskich. W chwili niemal tego upadku Rumuni, szukając sojuszników, zbliżają się do Rusi z jej stolicą Kijowem. Bitny i przedsiębiorczy jej książę Swiatosław wypowiada walkę cesarstwu Bizantyńskiemu, chce opanować upadającą Bułgarię, ale pobity w nierównej walce, musiał się cofnąć.

 

Comments

  1. By Reklama