Historia kraju cz. 5

Te ciągłe wędrówki ludów trwały aż do VI wieku po Chrystusie. A musieli żyć zgodnie ze sobą pasterze górscy, głównie Dakowic w dolinach, ze Słowianami, gdyż łączyło ich wspólne zamiłowanie w hodowli zwierząt i rolnictwie. Stare kroniki mówią, że liczne armie zdobywcze, przybywające nad Dunaj, żywiły się owocami ich pracy. W odległych więc wiekach cechy obu plemion były podobne i z czasem dopiero się wyodrębniły. Kiedy Scytowie szczękiem oręża napełniali doliny, pasterze daccy tworzyli sobie w górach wolną republikę ludową, na pracy ugruntowaną. Hodowali pszczoły, sycili miody, utrzymywali liczne trzody, uprawiali pola. Ci, co schodzili niżej, w doliny, już całkiem poświęcając się rolnictwu, nazwali się Dakami od starego miana, oznaczającego wieś. Ale ten ustrój trwał niedługo. Na ziemie naddunajskie wylewać się zaczęła emigracja rzymska. Wielkie mocarstwo chwiało się w posadach, a obywatele jego szukali na barbarzyńskich posiadłościach łatwych zdobyczy, obszerniejszych przestrzeni do opanowania ekonomicznego.

 

Comments

  1. By Reklama